SEJU kaj SEF invitas al la Anemona Renkontiĝo, de la 22-a ĝis la 24-a de majo, en Borlänge, Svedio. Ni ankoraŭ preparas la retpaĝon, kaj aperos iom post iom pli da informoj kaj bildoj, sed jam eblas aliĝi. Venu ĝui la svedan printempon inter amikoj, konataj aŭ konotaj!

Ni multe ĝojas por la dua sinsekva jaro povi prezenti la plej brilan esperantoaranĝon en Hernusando, aranĝatan de la Hernusanda Esperantista Klubo kaj SEJU. Inter la 5-a kaj la 7-a de septembro ni renkontiĝos ĉi-jare, amuziĝante almenaŭ same multe kiel pasintjare!

Mi volas rememorigi ke jam proksimas la limdato por malalta kotizo por la Oranĝa renkontiĝo.

Envere la limdato estas la 1-a de septembro, sed pro la semajnfino ĝi etendiĝas al la 4-a de septembro. Do, aliĝu nun!

La esperanta klubo de Hernusando kaj SEJU vin invitas al Oranĝa renkontiĝo, de la 21-a ĝis la 23-a de septembro en Hernusando (Härnösand), Svedio. Vidu ĉiujn detalojn en la retpaĝo.

Sopiran vojaĝigas koron oportuna vento. Anstataŭos la malfreŝan aeron de mia ĉambreto la etoso de amikeco.

Pro tiu strebado mi nun denove troviĝas en Varsovio. Mi promenis en parkoj, plurajn fojojn perdiĝis en la labirinto vendejetara sub la centra stacio, kaj ĝenerale sopiris la dormon en la nokta trajno al Kijivo. La dormado ne favoris min lastatempe, kaj ankaŭ kun tempo ĝenerale pacon mi ne trovis. Tial mi tre ĝojas ke mi nun survojas - al Jalto, al amikoj. Perspektivon novan mi certe trovos.

Ekiros baldaŭ la trajno. Ĝis reskribo!

Hodiaŭ mi venis hejmen de TBR, la TutBabileja Renkontiĝo (la koncernata babilejo estas www.babilejo.org). Dum iom pli ol semajno ni (maksimume ok homoj; iuj ne ĉiam ĉeestis) amikumis en Ukrainio, unue en Sevastopolo en Krimeo, kaj poste en Odeso.

Hodiaux mi estas en Krakovo, la unua halto sur mia vojo al IJK. Mi tre gxuis. Mi estas tute sola cxi tie, do mi kun mi mem promenadis-perdigxadis laux la Krakovaj stratoj, rigardis belajn konstruajxojn, ripozis en verdajxplenaj parkoj, vizitis cxarmajn kafejojn... tre placxas al mi cxi tiu urbo. Gxi sxajnas esti tute malgranda urbo, suficxe malmulte da trafiko, ne tiom da asfalto en la centro, sed grandaj parkoj.

Antaŭ du semajnoj mi transloĝiĝis, el la hejmo de miaj gepatroj al propra loĝejo. Mi havas apartamenteton (unu ĉambron kun necesejo; la kuirejo estas komuna por mi kaj tri aliaj) en Olofshöjd, domaro en Gotenburgo kun miloj da studentaj ĉambroj, ekzakte similaj al la mia. Malgraŭ tio ĝi estas sufiĉe pitoreska; la domoj estas malregule planitaj kaj konstruitaj, kaj estas multaj disaj padoj, do la loko estas iom labirinteca, kaj estas multe da verdaĵo intere; la domaro estas kvazaŭ oazo.